Skip to main content

Posts

Showing posts from December, 2019

கண்சிமிட்டும் விண்மீன்கள்

விண்மீன்களைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டுமா? * * * * * * * * உங்கள் நட்சத்திரம் எது ? என்றால் உடனே பதில் வரும். ஆனால் அது வானில் எங்கே இருக்கிறது? அதைப் பார் த்ததுண்டா? தெரியாது என்றே பதில் வரும். பிறந்த உடனேயே இராசி நட்சத்திரம் பார்க்கும் நாம், நாள் தோறும் வானத்தைப் பார்த்தும் எந்த ஒரு விண்மீனின் பெயரையும் அறிந்துகொள்ளாமல் இருக்கிறோம். கணிதத்தில் முனைவர் பட்டம் பெற்றுக் கல்லூரியில் வானியல் பாடம் பயிற்றும் பேராசிரியர் பலரும் வானில் உள்ள நட்சத்திரத்தைக் சுட்டிக் கேட்டால் தெரியாது என்கின்றனர். " பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் கணிதம் பயிலுவர் வானில் ஒரு நட்சத்திரம் அறிகிலர்"-- என்று பாரதி வருத்தப்பட்டார். இன்றும் அதே நிலைதான்.. நம் தாத்தாக்கள் நட்சத்திரங்களின் இருப்பிடத்தை அறிந்திருந்தார்கள் அவற்றின் மூலம் இரவு நேரத்தில் காலத்தைக் கணித்தார்கள் . பருவகாலத்தை அறிந்து இயற்கையோடு இயைந்து வாழ்ந்தார்கள். அவர்களிடமிருந்து அதைக் கற்றுக்கொள்ளாமல் விட்டுவிட்டோம். மேலை நாடுகளில் வானில் தெரியும் விண்மீன்களை அறிந்து கொள்ள ஆயிரக்கணக்கில் நூல்கள் உள்ளன. அழகான தெரிவான விளக்கப் படங்களுடன் வயதுக்கேற்

தமிழின் இளமை

அன்றைய நாள் கடைசிப் பாட வகுப்பில் இருந்தாள் அந்தத் தமிழ்ப்  பேராசிரியை. பரணர் எழுதிய ஒரு புறநானூற்றுப்  பாடலை  நடத்திக்கொண்டே வந்தவளுக்குத் திடீரென்று மனத்துக்குள் ஒரு  கேள்வி  தோன்றியது. அதற்கு விடையும் தெரியவில்லை. தமக்கு  முந்தி  யாராவது ஒரு  மாணவி அந்தக் கேள்வியைக் கேட்டுவிட்டால்?  யோசித்துக்கொண்டிருக்கும்போதே வகுப்பு முடியும் மணி அடித்தது.  அந்தத் தமிழ்ப்பேராசிரியைக்கு ஒரு நிம்மதி. நாளைக்குப்  பார்த்துக்கொள்ளலாம். சில சமயங்களில் வகுப்பு முடியும்போது,  மாணவர்களுக்கு இருப்பதைக் காட்டிலும் ஆசிரியர்களுக்கு மகிழ்ச்சி  அதிகம் கிடைப்பது வழக்கம். இது அந்தத் தமிழ்ப்பேராசிரியைக்கு  அன்றைக்கு நடந்தது. உடனடியாக வீட்டுக்குக் கிளம்பினாள் அந்தத் தமிழ்ப் பேராசிரியை.  வீட்டில் கணவர் காத்துக்கொண்டிருப்பார். வீட்டிற்குச் சென்று அவர்  வாங்கிவைத்திருக்கும் மாலைச் சிற்றுண்டியை முடித்துவிட்டு  அவருடன் உடனே வெளியே கிளம்பவேண்டும். ஊருக்கு  ஒதுக்குப்புறமாக ஒரு விரிவாக்கப்பகுதியில் அவர்கள்  வீடுகட்டிக்கொண்டிருந்தார்கள். அன்று முக்கியமான மேல் தளம்  போடும்  வேலை. நாள்

ஈயும் தேனீயும்

சிற்றின்பம், பேரின்பம் என்றால் என்ன என்பதை ஓர் கதை முலம் பார்க்கலாம். ஒரு ஈயும், தேனீயும் ஒரு நாள் வழியில் சந்தித்துக் கொண்டன. ஈ , தேனீயிடம் கேட்டது -நண்பா , சாப்பிட்டு விட்டாயா ? தேனீ சொன்னது ," இல்லை நண்பா , அதற்காகத்தான் பூக்களைத் தேடிப் பறந்து கொண்டிருக்கிறேன்.தேனீயின் பதிலைக் கேட்ட ஈ விழுந்து விழுந்து சிரித்தது .  பூமி முழுக்க சுவையான உணவுகள் இறைந்து கிடக்க நீ பூக்களைத் தேடி ஓடிக் கொண்டிருக்கிறாயே....?  உனக்குக் கண்களில் கோளாறா இல்லை புத்தியில் கோளாறா....?  அனுபவிக்க வேண்டிய இன்பங்கள் கண் முன்னே கொட்டிக் கிடக்க அரிதான விஷயத்தைத் தேடி இவ்வளது தூரம் அலைந்து கஷ்டப்படுகிற உன்னைப் பைத்தியம் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும் "  என்றது. தேனீ கோபப்படவில்லை. உன் கண்களுக்கு இனிய உணவாகவும்,  இன்ப மயமாகவும் காட்சியளிக்கும் சகலமும் , எனக்கு நாற்றம் பிடித்தவையாகவும்,  அருவறுக்கத் தக்கவையாகவும் தோன்றுகிறதே  நான் சேமித்து வைக்கும் என்னுடைய உணவு ஆண்டுகள் பல ஆனாலும் அதே சுவையோடு அப்படியே இருந்து பல பேருக்குப் பயன்படும். ஆனால் உன்னுடைய உணவு,  கொஞ்ச நேரத்திலேயே அழுகிப் புழுத்து அழிந்து போகும்.  அத்த

சுயநலம்!

பெரியவர் ஒருவர், அந்தப் பெண்ணின் அழகில் மகிழ்ந்து அவள்தான் தன் மகனுக்கு ஏற்ற பெண் என்ற முடிவிற்கு வந்து, அவளுடன் பேசத்துவங்குவார். அவர் அவளுடைய உறவினர்.ஆகவே அந்த மங்கை நல்லாளும் தயக்கமின்றி அவர் கேள்விகளுக்குப் பதில் சொல்வாள். தன் சட்டைப் பையில் இருந்து ஒரு ஒற்றை ரூபாய் நாணயத்தைத் தன் விரல்களால் சுண்டி விட்டுப் பிடித்து உள்ளங் கைகளிக்கிடையே மறைத்து வைத்துக் கொண்டு கேட்பார்: “பூவா? தலையா? சொல்லம்மா பார்க்கலாம்?” பெண் முகம் மலர்ந்து சொல்வாள்: “பூ!” அவர் தனது கைகளைத் திறந்து காட்டுவார். என்ன ஆச்சரியம்? வந்தது பூ தான். உடனே பெரியவர் சொல்வார்.” வந்தது பூ; நீ தான் என்னுடைய மருமகள்!” அந்தப் பெண் அவரை மடக்கும் விதமாகக் கேள்வி கேட்பாள் “தலை விழுந்திருந்தால் என்ன சொல்வீர்கள்?” “நான்தான் உனக்கு மாமனார்!” அவருடைய சாமர்த்தியத்தைப் பாருங்கள். பூ விழுந்ததால் அவள்தான் மருமகள் என்றவர், தலை விழுந்திருந்தால் நான்தான் உன்னுடைய மாமனார் என்றிருப்பாராம். எது விழுந்தாலும் தான் தான் ஜெயிக்க வேண்டும் என்னும் தன்முனைப்பின் வெளிப்பாடு அது! இப்படித்தான் எல்லா மனித மனமும் வெற்றி கொள்ள விழையும் அதை இயற்கை என்று சொல

மாற்றம் என்பது...

ஒரு ஊரில் ஒரு செல்வந்தன் இருந்தான். அவன் வியாபார நிமித்தமாக வெளியூர் சென்று திரும்பிய போது அவனது அழகான பெரிய பண்ணை வீடு தீப்பற்றி எரிந்து கொண்டிருந்தது.   "அந்த ஊரிலேயே மிகவும் அழகான வீடு       அவனுடையது தான். . "அந்த வீட்டை இரண்டு மடங்கு விலை      கொடுத்து வாங்க பலரும் தயாராக      இருந்தனர். ஆனால் இவன்      விற்கவில்லை.    "இப்போது அந்த வீடு அவன் கண் முன்னே      எரிந்துகொண்டிருந்தது.  "ஆயிரம் நபர்கள் சுற்றி நின்று வேடிக்கை      பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.  தீ      முழுவதுமாக பரவிவிட்டதால் அதை      அணைத்தும் பிரயோஜனம் இல்லை என்று      எந்த முயற்சியும் எடுக்கவில்லை. . வணிகனோ செய்வதறியாமல் கண்ணில்      நீரோடு புலம்பிகொண்டிருந்தான்.  "ஐயோ என் வீடு ! என் வீடு ! என்று      அலறினான். "அப்போது அவனின் மூத்த மகன் ஓடிவந்து     ஒரு விஷயத்தை சொல்கிறான் “தந்தையே     ஏன் அழுகிறீர்கள் ?   "இந்த வீட்டை நான் நேற்றே மூன்று      மடங்கு லாபத்திற்கு விற்றுவிட்டேன். . "இதனால் நமக்கு நஷ்டம் இல்லை என்று      கூறினான்.   "இதை கேட்ட வணிகனுக்கு ஏக மகிழ்ச்சி.   "

மனித குணங்கள்

ஆசிரமம் ஒன்றில் முற்றும் துறந்த சந்நியாசி ஒருவர் இருந்தார். அவருக்கு நான்கு இளம் சீடர்கள் இருந்தார்கள். முற்றும் துறந்தவருக்கு எதற்கு ஆசிரமம்? எதற்கு சீடர்கள்? என்கிறீர்களா. அதுவும் சரிதான். அதை எல்லாம் நானும் கேட்டுக் கொண்டிருந்தால் கதையை எப்படி நகர்த்துவது? சில விஷயங்களைக் கேட்காமல் கருத்தை மட்டும் பார்ப்பதுதான் நமக்கு நல்லது. ஆகவே கதைக்கு வருகிறேன். அசிரமத்தின் அன்றாடத் தேவைகளை, அந்த ஆசிரமத்தின் மேல் மதிப்பு வைத்திருந்த - உங்கள் மொழியில் சொன்னால் அந்த ஆசிரமத்தின்மேல் பிடிப்பு அல்லது காதல் கொண்டிருந்த உள்ளூர் மக்கள் பார்த்துக் கொண்டார்கள். ஆசிரமம் செழிப்பாக இருந்தது. காலையிலும், மாலையிலும் சாமியார், மக்களை நல்வழிப்படுத்தும் முகமாக உரை நிகழ்த்துவார். கூட்டு வழிபாடு செய்வார். ஒரு நாள், அந்த நான்கு சீடர்களில் மூன்று பேர்கள் சாமியாரிடம் வந்து,” ஐயா நாங்கள் அருகிலிருக்கும் புண்ணிய நதிகளிலும், நீர் நிலைகளிலும் தீர்த்தமாடிவிட்டுவர ஆசைப் படுகிறோம். அனுமதி கொடுங்கள்” என்றார்கள் ”ஏன் நம்மூர் ஆற்றிற்கு என்னாயிற்று?” என்று கேட்டார். ”அதில்தான் தினமும் நீராடிக்கொண்டிருக்கிறோமே! ஒரு மாறுதலுக்காக